Baza tras
Baza tras
Pogoda
Kalendarium
Październik 2017
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
Drukuj stronę Drukuj

Elementy składające się na dobry wybór kijów do nordic walking.

Najważniejszym elementem w nordic walking są specjalnie zaprojektowane kijki. W wyniku wielu lat badań naukowych stworzono kijki do nordic walking, będące połączeniem zalet kijów trekkingowych i kijków do uprawiania narciarstwa biegowego. Badania i testy kijów do nordic walking mają służyć optymalizacji treningu. Pierwszą rzeczą na którą należy zwrócić uwagę przy doborze sprzętu to odpowiedź na pytanie ile czasu w tygodniu zamierzam poświęcić na trening nordic walking. Dlaczego? Kije do nordic walking wykonywane są z aluminium, włókien szklanych i węglowych albo kompozytu aluminium i włókien węglowych. Ze względu na częstotliwość używania kije dzielimy na profesjonalne (trenujemy regularnie 3 i więcej razy w tygodniu) oraz rekreacyjne (trening wykonujemy okazjonalnie). Do treningów codziennych i bardzo częstych polecam kije  zawierające włókno węglowe i szklane. Im większa zawartość tych włókien są one lżejsze, bardziej sprężyste i łatwiej odbijają się od podłoża. Cechą wskazującą na różnice pomiędzy poszczególnymi modelami kijów z włókna węglowego  jest indeks karbonowy (CI). Stworzony po to aby umożliwić najwłaściwszy dobór kijków, biorąc pod uwagę informacje o częstotliwość treningów i ciężarze ciała osoby uprawiającej nordic walking. Trzon kijka powinien być lekki i elastyczny, powinien wytrzymać działanie nawierzchni o różnym podłożu oraz nacisku osób o różnej masie ciała. Jest wyznacznikiem naszego bezpieczeństwa. Włókna szklane są mniej wytrzymałe na różnego rodzaju obciążenia. Im więcej włókien szklanych tym kijek cięższy i bardziej podatny na uszkodzenie. W kijach z przewagą włókien węglowych jest odwrotnie, są lżejsze i bardziej wytrzymałe. Wskaźnik CI waha się od 100 do 1000, gdzie wartość maksymalna oznacza 100% zawartości włókien węglowych. Taki sprzęt używany jest przez osoby zaawansowane  (treningi 5 i więcej razy w tygodniu) Dobrej jakości kije to wydatek jednorazowy, bo kijki takie mają bardzo długą żywotność. Najczęściej zawartość carbon indeks waha się w przedziale 800-200 w zależności od aktywności fizycznej. Kijki aluminiowe są mniej wytrzymałe (częściej dochodzi do odkształcenia kija) oraz cięższe. Najczęściej używają je początkujący amatorzy nordic walking. Polecam kije jednoczęściowe między innymi ze względu na dłuższą ich wytrzymałość i brak możliwości złożenia się podczas marszu. Na rynku spotykane są również kijki regulowane polecane: dla dzieci (które ciągle rosną), dla osób które często podróżują bo kijki składane są wygodniejsze w transporcie oraz dla większej liczby użytkowników jednego kompletu. Kijki o zmiennej długości posiadają wewnętrzny system tłumienia wstrząsów anti-shock, który niweluje wszelkie drgania i uderzenia oraz optymalnie chroni przeguby dłoni. Minusem takiego sprzętu jest ryzyko awarii mechanizmu teleskopowego (złożenie się kija) oraz częstsza awaryjność, ponieważ te kije wytwarzane są przede wszystkim z aluminium.

Kolejnym krokiem jest właściwa długość kijka. Jest ona związana z ze wzrostem osoby uprawiającej nordic walking. Matematyczna metoda doboru długości kija (wzór dostępny w materiałach INWA International Nordic Walking Federation) polega na pomnożeniu wysokości ciała przez 0,68 - co daje  podstawą doboru kijków dla osób wysportowanych, natomiast dla uczestników treningu zdrowotnego stosujemy współczynnik 0,66. Najwłaściwszym sposobem dopasowania długości kija  jest uczestnictwo w zajęciach nordic walking i pomoc wykwalifikowanego instruktora/trenera w doborze sprzętu. Nauczyciel zasugeruje się wtedy i celem treningu i komfortem uczestnika zajęć podczas uprawiania nordic walking, spodziewanymi korzyściami ćwiczącego oraz weźmie pod uwagę  jego kondycją fizyczną. Kijem o odpowiedniej długości odepchnięcie ma miejsce za linią tułowia, zaangażowane są mięśnie kończyn górnych i klatki piersiowej, brzucha i pleców. W doborze długości kijka ważne są więc proporcje ciała (długość tułowia i nóg w stosunku do długości kończyn górnych) a najważniejszy w uprawianiu nordic walking jest komfort ćwiczącego i związana z nim przyjemność w ‘uprawianiu’ własnego ciała.

Na co jeszcze zwrócić uwagę przed zakupem kijków do nordic walking? Przy prawidłowej technice nordic walking odbicie i ruch kijka możliwy jest dzięki systemowi pasków mocujących rękę przy rękojeści. Paski muszą być mocne, solidnie wykonane i dobrze dopasowane do ręki, po to aby można było swobodnie chwycić rękojeść kijka. Utrzymywanie dłoni blisko rękojeści która może być profilowana lub prosta, najczęściej wykonana z tworzywa sztucznego lub specjalnej gąbki albo korka wpływa na poprawną pracę kończyn górnych w czasie treningu. Odpychając się kijkiem za linią tułowia, zewnętrzna część dłoni opiera się na paskach rękojeści a wszystkie palce rozluźniają uchwyt. Wygodny pasek musi być zatem także miękki i nie posiadać szwów, które mogłyby obcierać rękę i zaburzać prawidłowe krążenie krwi. Pasek powinien także posiadać możliwość regulacji stosowny do wielkości ręki, a umożliwiający pewny chwyt. Kiedy puścimy rękojeść to dzięki systemowi pasków rączka kija będzie nadal w bliskiej odległości od dłoni.

Dobrej jakości kijki wyposażone są w rękawiczki. Jej zadaniem jest ochrona skóry dłoni przed powstawaniem pęcherzy, odcisków czy otarć oraz utrzymanie właściwej temperatury dłoni w razie niekorzystnych warunków atmosferycznych. Właściwe dobrane materiały pozwalają dłoniom oddychać podczas treningu odprowadzając pot na zewnątrz. Możemy wybierać pomiędzy rękawiczkami z palami, rękawiczkami bez palców, czy tylko z jednym-wskazującym lub kciukiem. Co jeszcze? System szybkiego wypinania kija-rozwiązanie to pozwala na napicie się wody czy zawiązanie sznurówki podczas treningu (instruktorzy i trenerzy mogą szybko skorzystać z telefonu w razie nagłej potrzeby) bez konieczności wypinania się z kijów. Grot ostro zakończony w dolnej części kijka wbija się grunt pod właściwym kątem i nie ślizga się. Używany w czasie treningu na miękkim podłożu (trawiastym, piaszczystym, śnieżnym itp.). Trenując na twardych nawierzchniach, nakładamy na grot gumowe końcówki. Absorbujące uderzenie o podłoże i umożliwiają skuteczne odpychanie się. 

Dobry materiał z jakiego są zrobione (podobny to tego w oponie samochodowej) zapewnia długą eksploatację w przypadku marszu po nawierzchni chodnikowej lub po innym ścieralnym podłożu. Buciki powinny być wymieniane co 12 miesięcy, dla użytkowników trenujących regularnie lub gdy ich wygląd odbiega od normy. Warto regularnie poddawać sprzęt zabiegom konserwacyjnym. Kije przecieramy mokrą szmatką, ostre końcówki czyścimy starannie, używane gumowe buciki warto myć wodą z dodatkiem łagodnego detergentu. Rękawiczki (mające bezpośrednio kontakt z ciałem) warto czyścić zgodnie z instrukcją zawartą na nich przez producenta. Właściwie przechowywany i konserwowany sprzęt przyczynia się w znacznej mierze do komfortu i bezpieczeństwa naszego treningu.

Autorka Agnieszka Przyszlak   

Baza tras
Baza tras
Kalendarium
Październik 2017
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
Rankingi instruktorów
Rankingi tras